Do ostatniej kropli

W samotności łzy spływają bez powodu
Niepowstrzymane moczą suchą skórę
I serce ściska się z nienazwanego żalu
Uczucia które boli i każe płakać
Powstałego zupełnie bez przyczyny
Nie wiem czy to księżyc w pełni
Działa na mnie tak żałośnie
Czy może mrok i wspomnienia
Obrazy minionej nocy
A może to smak twoich ust
Który wciąż czuje, tak słodki
Aromat twoich pocałunków
Które odeszły bez pożegnania
Wraz z nadejściem świtu
A może to oczy za którymi tęsknię
Głębia w której nigdy już nie utonę
Łzy spływają po policzkach
Bo wiem, że to był ostatni raz
Ostatni dotyk twoich warg
Ostatnie spojrzenie w moją stronę
Ostatnia nasza wspólna noc
Noc która dała mi nadzieję
Niestety słońce osuszyło
Jej ostatnią kroplę

Tajemnica Kruka część I

Tajemnica Kruka

Świat który nas otacza pełen jest tajemnic. Małgorzata była przekonana, że zna mężczyzn, ale jednak się pomyliła. Intrygująca tajemnica, pociągające spojrzenia... przeznaczenie. Czy Małgorzata poznawszy prawdę zapragnie bronić się przed tym, co jest jej pisane,a może pozwoli, by jej los się wypełnił? ||

:)

WESOŁYCH ŚWIĄT WSZYSTKIM !!!

W tym dniu radosnym oczekiwanym, gdzie gasną spory, goją się rany, życzę ci zdrowia, życzę miłości, niech mały Jezus w sercu zagości szczerości dusz, zapachu ciasta, przyjaźni, która jak miłość wzrasta, kochanej twarzy co rano budzi i w koło pełno życzliwych ludzi. Tego Nam życzę kochani || Osoby posiadające hasło do folderu "Dla Sylwii" zapraszam po coś w rodzaju I części opowiadania "Tajemnica Kruka" to od Waszych opinii będzie zależeć czy opublikuję to opowiadanie :D

Nie tak jakbym chciała.

Wstałam dzisiejszego ranka
Zdecydowanie zbyt późno
By ujrzeć wschodzące słońce
Płakałam piekącymi łzami
Bo zamiast miłości
W Twoich oczach
Ujrzałam nienawiść
Chciałam zniknąć
Pragnęłam odejść
Lecz Twój krzyk
Dzisiejszego ranka
Zabił mnie okrutnie

Moje serce pękło
Dusza została zmiażdżona
Dłonie trzęsły się w strachu
A oczy… oczy wylewały łzy
Krople których nie zauważałeś
Widząc ból na mojej twarzy
Krzyczałeś jeszcze głośniej
Dzisiejszego ranka zrozumiałam
Nie wszystko jest takie
Jakbym tego chciała

Zwaliśmy miłością

Samotna łza spływa po rozgrzanym policzku
Tworząc drogę wprost z oczu do serca
Gdzie znika, by odrodzić się jak feniks
W kąciku oka i ponownie opaść w otchłań
Rodzi się i płynie, by umrzeć śmiercią tragiczną

Zrodzona w mych bólach i samotności
Sprawia, że chcę na kolanach błagać
Byś spojrzał na mnie tak jak dawniej
Byś powiedział słowa, których tak łaknę
Byś dotykał w sposób, jaki pragnę

Łza znalazła siostrę bliźniaczkę
Ból rozerwał stęsknione serce
Za dotykiem i uśmiechem tęsknię
Za Twoim ciepłym słowem i radością
Tęsknię za tym, co zwaliśmy miłością

Strach przed samotnością

Czai się gdzieś na skraju umysłu
To przez niego serce bije mocniej
Dłonie pocą się i trzęsą nieświadomie
Wszystko staje w palących płomieniach
To właśnie on sprawia, że uciekasz

I kiedy patrzysz wprost w jego oczy
Stajesz się nagle słaba jak dziecko
Które potrzebuje pomocy, by przeżyć
Potrzebuje opieki, by nie przewrócić się
Gdy stawia swój pierwszy w życiu krok

I pierwsza osoba która zjawia się na twej drodze
Zdaje się tą, której potrzebowałaś przez całe życie
Wtedy mówisz słowa, które pragnie usłyszeć
Wszystko staje się jaśniejsze, a ciemność odchodzi
Nie giniesz już w mroku samotnego życia

Nagle okazuje się, że to nie słońce wzeszło
Jedynie ktoś oślepił Cię światłem latarni
A ona przecież kiedyś zgaśnie

Pewnego dnia stajesz przed lustrem
Spoglądasz w swoje zmęczone oczy
I po wielu wspólnych latach
Zdajesz sobie nagle sprawę
Że strach przed samotnością
Tak łatwo pomylić z miłością.

Za późno

Noc przykryła świat kocem bez gwiazd

Lodowatym jak śnieg i twój nikły dotyk

I Łzy spływające po moich policzkach

Zamarzają gdzieś na dnie twojego serca

Twoje usta milczą jak zaklęte

Łkam cichutko w dłonie - ty się odwracasz

Krzyczę - ty każesz mi zamilknąć

Uciekam - ty mnie nie gonisz

I wszystko traci sens

Nawet słowa

Wracam nie mogąc bez Ciebie żyć

Nawet jeśli wszystko jest szare i ziemne

Nawet jeśli serce pęka w rozpaczy

Nawet jeśli wiem, że nasz związek tylko rani

Wracam, ponieważ bez Ciebie tracę oddech

I przez chwilę wszystko jest dobrze

Całujesz, dotykach, mimo to wciąż milczysz

Ja czekam na dwa magiczne słowa

Które nigdy nie nadchodzą

W cierpieniu siadam na łóżku i płaczę

Jakbym straciła ostatnią kroplę nadziei

A stara melodia wciąż powraca i zabija

Nie widzę twojej twarzy - jedynie plecy

W swoim chłodzie zachowujesz się tak

Jakbym istnieć dla Ciebie przestała

Łkam cicho w poduszkę - ty się śmiejesz

Kiedy przestaję - ty rozdrapujesz rany

Klękam przed Tobą błagając o miłość

O te dwa piękne słowa, których potrzebuję

Ty mnie odpychasz, tak jakbym była nikim

W koło ta sama melodia

Te same słowa

 Bez znaczenia

To co się we mnie tliło - umiera

Ty wciąż depczesz moje serce

Coraz mocniej, coraz bardziej

Jednak nie płaczę jak dawniej

Twoje ramiona przestają być niebem

Stają się piekłem, z którego uciec pragnę

Więc chwytam pustą walizkę

Która przypomina teraz moje serce

Chowam nasze zdjęcie na jej dnie

Bym nie zapomniała jak mnie raniłeś 

Bo wiem, nie ma już nic co mogłabym ratować

Mówię, że odchodzę - ty się śmiejesz

Lecz kiedy zauważasz walizkę w mej dłoni

Twe serce obdarte z uczuć zaczyna ponownie bić

Gdy nie widzisz w moich oczach strachu przed życiem

Wszystko się zmienia - śmiech staje się łzami

Dwa magiczne słowa - te na które czekałam

Wypływają z twoich ust jak balsam

Szkoda, że teraz są bez znaczenia

Chwytasz mnie za rękę błagając bym została

Już nie śmiejesz się z mojego cierpienia

Chowasz twarz w dłoniach, kiedy mówię

Że to co kiedyś nazywałam darem niebios

Teraz stało się klątwą, piekłem z którego uciekam

Zamykam za sobą drzwi i palę wszelkie mosty

Zbyt długo czekałam - za późno na miłość.

Wiersze

 Pustka

Pusta w środku
Obdarta z uczuć
I marzeń
Próbuję wymazać
Z pamięci
I z serca
Przeszłość
Nasze błędy
Pocałunki
Marzenia
Plany
Dotyk
Twych rąk
Twoje słowa
Wzloty i upadki
Próbuję zapomnieć
Że kiedykolwiek istniał
Nasz wspólny świat
Próbuję żyć
Tak jak dawniej
Zanim Cię spotkałam
Pustka w sercu
Sprawia
Że już nie płaczę

Zmiany
Boję się spojrzeć w lustro
Świat się zmienia, a ja razem z nim
Ogień w moich oczach powoli gaśnie
Uśmiech zmienia się w smutku grymas
I nic nie jest takie jak dawniej
Gdy byłeś tam, gdzie cię nie ma

Wiersze idealnie pasujące do pewnej części mojego nowego opowiadania, które może kiedyś Wam pokarzę.

Zapraszam na 19 rozdział Babysitter :)

Zapraszam na 19 rozdział Babysitter :)

Miniaturka

Hej :) Zapraszam serdecznie na III część "Żyjąc dzięki nadziei", czyli "Promyk nadziei". Po utracie ukochanej Wampir traci ochotę na dalszą egzystencję, od zupełnego zobojętnienia na świat, ratuje go jedynie nadzieja skrywana gdzieś głęboko w cichym sercu i świadomość, że córka potrzebuje go jak nigdy dotąd. Promyk nadziei podsycony zostaje przez głębię czekoladowych oczu, które powracają do niego pewnego dnia jak sen...

Babysitter 19

Przepraszam za niedotrzymanie terminu, niestety brak weny ukierunkowanej aktualnie na to opowiadanie dał się we znaki. Postaram się to naprawić w przyszłym tygodniu :)

"Krwawe łzy" ( II część miniaturki "Żyjąc dzięki nadziei"

"Przysięgła sobie, że gra którą od tej chwili będzie prowadzić u ich boku będzie o wiele bardziej okrutna niż ta, którą oni przedsięwzięli, by zdobyć ją w swoje szranki. Zdobędzie ich zaufanie, a następnie zniszczy w najokrutniejszy sposób. Nawet jeśli miałaby to zrobić w samotnej walce. Nawet jeśli miałaby podczas tego starcia stracić życie."

Kolejna część mojej "fantastycznej" miniaturki.

Istnieje pewna legenda głosząca o nadejściu TEJ o której obecna władza nie chce nawet wspominać.To ONA ma zwalczyć tyranię i okrucieństwo obecnie rządzących - czy legenda okaże się prawdą?

SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA SYLWII (JGU) ZA POMOC PRZY TWORZENIU MINIATURKI I NADZÓR NAD BŁĘDAMI :)

Liczę na komentarze z Waszej strony, gdyż nie jestem pewna, czy powinnam to kontynuować :)