Szept złamanego serca

Zamknęłam serce w ciasnej klatce

Zawiązując mu oczy czarną wstęgą

Nie chciałam patrzeć na świat z jego perspektywy

Nie chciałam ślepo wierzyć w obietnice bez pokrycia

Wysuszyłam wszystkie dawne łzy

Walczyłam z ostatnią kroplą nadziei

Chciałam wierzyć, że nowe nigdy nie popłyną

Głęboko wierzyłam, że uśmiech może zamrozić ból

Zawiodłam się… 

Mój świat daleki jest…

Daleki od oczekiwań

Cisza już nie przynosi snu

Miłość sprawiła mi ten ból

Ta, która powinna cieszyć

Powinna dać skrzydła
Przyniosła ból 

Uwięzione serce wciąż bije

Uderza mocniej gdy usłyszy jego głos

Chociaż staram się je uciszyć - ono krzyczy 

Moja dusza z całych sił wykrzykuje pewne imię

Uśmiech wcale nie przyniósł szczęścia

Wydaje się, że skusiłam nim diabła

Lodowe sople rozdzierają moje serce

Ono szepce... to przez zamarzające łzy tak cierpię.